About

4

Hi Lovely People Who Stumbled Up On My Blog!                                                          (EN)

It’s going to be a two language page so Dutch and English will have to shake hands on my Blog, hope it won’t mess up anybody’s head! Sorry if it does:$ (The stories are not an exact translation of each other).

My Story:

I’m Iris, 23 years old and battling with the everyday struggle of endless belly pain. Besides this “IBS” conundrum I try to enjoy life’s treasures like my Super Hero for a boyfriend and an angel for a mum.
I’ve always had troubles with my belly and since the winter of 2015 it has just gotten worse and worse. This little story is about how I was forced to put my life on hold because of this mistery belly ache; scroll down to read the Dutch version.

I went to Italy (Milan) for a job after I received an invitation from 2Morrow model agency to work for them. It was going to be amazing! I had to work hard to get my body in shape, and the picture you see above was just a few weeks before I went to Milan. I’ve always been a skinny bitch but I had to loose just a few more inches of my hips (uhh what hips?? I know, ridiculous). I skipped all the fatty and sugary stuff and worked out a few times a week. It wasn’t easy to get the right balance between diet and gym and working at the Bagels and Beans at the time, but eventually I got where I needed to be. When the pain started to increase I first thought it was because I was eating differently and going to the gym more often (sometimes a good old work out can make you quite bloated). I thought my body would eventually get used to it and wouldn’t hurt so much after that. This didn’t happen, in fact the pain got worse. I did decide to go to Italy anyways, because hey, you don’t get a chance like that very often.
I got my first casting so I was already working for an Italian brand within the first week. I was in a beautiful city, making money by putting on clothes and walking in high heels and living in a pretty sweet loft in the center of Milan, what more could I want? Well it would’ve have been a lot more magical if I wasn’t in so much blooming pain at the time. The pain and the bloated stomach got worse every day, despite my best efforts to make it better; I went completely gluten and lactose free, I started to eat more and when that didn’t work i tried to eat less. I drank liters and liters of water and bought very expansive probiotics; nothing worked.

I then collapsed while walking a show for PaciBrands and I was rushed to the emergency room. I ended up in a very dodgy hospital with half dead people lurking from stinky beds and griecy corners. The assistant from PaciBrands went with me and she was an absolute angle! I hope she will read this, Julia Biava thank you so much for being so amazing!!!
Julia knew I had stomach problems and she was the only one I told, I didn’t want my bosses to know my weakness. After I collapsed I decided it was enough and it was time to go home and get this sorted out, little did I know I was going to be in pain for the next eight months. I went to Milan in January and I left just a few days after my birthday in the beginning of February. I didn’t want to leave but I really didn’t have a choice.

When I got home I started to go from doctor to doctor and tried treatment after treatment but nothing seemed to work leaving me to sit at home for 9 months in pain and not knowing what to do.
Finely after we tried everything and went to every doctor possible we ended up with Eveline, a doctor who did a lot of tests (ones the hospital failed to do because of some lame ass protocol). She found out I have something called SIBO (Small Intestine Bacteria Overgrowth) which basically means I can’t digest my food properly; which results in heavy pains and cramps and numerous deficiencies. She also found out my Colon is inflamed; also resulting in sharp pains in the lower abdominal. For people who are reading this and think to themselves this might be what I’m having, please ask your doctor about SIBO. If you live in holland you can always pay Eveline van der Wel a visit (www.geheeldemens.nl). If you’d like more information about my illness and/or treatment? feel free to contact me via irisgerits@gmail.com

Lots of medication and a very strict diet will now hopefully make me better again. This has been going on for years and I don’t even know how it feels to not be in pain anymore. Hopefully I will soon find out! I do however feel a slight difference since I started this strict diet, so if you are suffering from ongoing belly aches and you would like to adjust your diet please check my blog about my diet on the Healthy page.

I hope I just helped someone who’s in a similar situation. If you’re one of the lucky ones who are not battling with belly aches, thanks for reading this blog and now you know why my blog is called; bellygirlblog 😉

-With lots of Love Iris.

Hey lieve mensen die op mijn blog beland zijn!                                                                  (NL)

Voor de mensen die het liever in het Nederlands lezen:

Ik ben Iris, 23 jaar en ik zit al een hele tijd thuis met hevige (tot voor kort onverklaarbare) buikpijn.

Ik heb al heel mijn leven een buikpijnig buikje dus toen de klachten verergerde rond de winter van 2015 dacht ik dat het gewoon een tijdelijk iets was. Ik had een baan aangeboden gekregen bij een modellen bureau (2Morrow) in Milaan en daar kon ik beginnen in januari. Ik ging druk aan de gang om mijn lichaam af te trainen naar de wensen van de modellen wereld in Milaan. Nou ben ik altijd al vrij slank geweest dus die laatste paar centimeter die van mijn heupen (welke heupen?) af moesten dacht ik dat doe ik wel effe. Het koste me veel meer moeite dan ik dacht en ik was al snel druk bezig met diëten en sporten om het voor elkaar te krijgen. Toen de pijn maar niet weg ging dacht ik dus ook dat het daar aan lag. Ik ging in januari dus naar Milaan en het had geweldig kunnen zijn; ik was in een mooie stad met een toffe baan en ik woonde in een prachtige loft, niks op aan te merken zou je zeggen. Helaas was het allemaal niet zo’n feest voor mij en had ik vooral erg veel pijn.
Na een maand daar werken en show’s te hebben gelopen ging het goed mis en belande ik op de eerste hulp. Ik besloot dat het nu genoeg was geweest en dat ik naar huis wilde om eens goed naar mijn darmen te laten kijken.

Ik dacht altijd dat het PDS was (Prikkelbaar Darm Syndroom) maar de afgelopen 9 maanden zit ik al thuis met zo’n heftige buikpijn dat ik me slecht kon voorstellen dat er geen andere verklaring voor was. Ik ben naar tientallen doktoren geweest en psychologen, en overal hoorde ik hetzelfde; dat ze niet goed wisten wat het was en ik maar dit dieet eens moest proberen of dit middeltje of dat drankje etc etc.
Bij elke nieuwe behandeling of dieet of medicijn leek de pijn zelfs erger te worden wat leidde tot grote wanhoop en teleurstelling. Het niet weten waarom je zo veel pijn hebt en het telkens alleen maar vraagtekens zien in de ogen van de doktoren maakte mij helemaal gek. Het is een zware tijd voor mij en mijn vriend geweest; gelukkig is hij een absolute engel en was hij er altijd voor, net zoals mijn moeder die tijdens mijn ziek zijn zelf ook ziek was. Het was verschrikkelijk dat we er beide niet voor elkaar konden zijn. Mijn lieve moeder is nu gelukkig helemaal beter na heel wat chemo’s en kan nu zelfs mij helpen met beter worden. Zij is de genen die Dokter Eveline heeft gevonden en mij daar naartoe heeft gestuurd, mijn moeder is echt mijn reddende engel!
Nu zijn we dus bij Eveline van der Wel terecht gekomen, en zij heeft een hele hoop testen bij mij gedaan die het ziekenhuis (uit protocol) niet heeft gedaan. Er is nu uitgekomen dat ik een ontstoken dikke darm heb en een aandoening genaamd SIBO (Small Intestine Bacteria Overgrowth). SIBO houdt in dat je wel de goede bacterie in je darm hebt maar op de verkeerde plek; dus de bacteriën vanuit je dikke darm zitten in je dunne darm en visa versa. Hierdoor was/is het voor mijn darmen vrijwel onmogelijk om het grootste deel van mijn voedsel te kunnen verteren. De ontsteking en de SIBO zorgen er samen voor dat ik 24/7 pijn had, en aangezien geen enkele dokter tot nu toe iets had kunnen vinden het ook steeds erger werd (door het niet behandelen van de SIBO en het eten van bepaalde voedingsmiddelen  voed je de verkeerde bacteriën wat de aandoening dus niet alleen in stand houdt maar ook verergerd). Let Op; herken je jezelf in mijn verhaal en reageer je heftig op koolhydraten en melkproducten maar heb je geen allergie of intolerantie? Laat jezelf testen op SIBO! Dit is namelijk gewoon te behandelen met antibiotica en een tijdelijk dieet! Kent je eigen arts het niet ga dan een keer langs bij Eveline, zij heeft mij echt overal duidelijkheid over kunnen bieden; www.geheeldemens.nl

Bij de MDL arts in het ziekenhuis werd mij verteld dat het waarschijnlijk gewoon PDS was in een ernstige vorm en dat ik maar gewoon moest wachten en rustig aan moest doen tot het iets minder werd. Mij werd verteld dat het door stress kwam en maar naar Maastricht toe moest naar een speciale PDS psycholoog. “Ey goed verhaal man; waarom heeft niemand het idee gehad om eens verder die darmen te testen?”
Omdat ik mij deze vraag bleef stellen en mijn moeder er ook van overtuigd was dat het iets in de darmen was en niet in mijn hoofd zijn we uiteindelijk (thank god)  bij Eveline uitgekomen. Na uitgebreid onderzoek heeft zij ons antwoorden kunnen geven op al onze vragen en dat voelde alsof we een miljoen gewonnen hadden. Pijn hebben is verschrikkelijk; niet weten waarom je pijn hebt is bijna onmogelijk.

Ik ben nu voorlopig nog wel even zoet met alle antibiotica kuren en bijbehorende medicijnen, maar ondanks het moeilijke (en in mijn mening erg vieze) dieet wat ik moet volgen ben ik heel blij dat ik nu eindelijk weet wat het is. Ik weet nu eindelijk waarom ik pijn heb en hoe ik er van af kom, een fijner gevoel kan ik me op dit moment niet bedenken!

Dankjewel voor het lezen van mijn blog

-Met veel liefs, Iris.

Ps. Heb je vragen over dit verhaal, of wil je meer informatie? Mail me op irisgerits@gmail.com of reageer op dit bericht.